بلاغت فارسی
سبک‌شناسی بلاغی تصویرهای شعری هاتف اصفهانی

مصطفی میردار رضایی؛ سیاوش حق جو؛ فرزاد بالو

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403، صفحه 1-20

https://doi.org/10.30473/prl.2025.72551.2145

چکیده
  یکی از منصه‌های ظهور اندیشه‌های شاعر و ساختار دستگاه معرفتی او، تصویرهای شعری است و از این جلوه‌گاه می‌توان مقیاس پیچیدگی ذهن و زبان او را با شاعران سبک‌های دیگر بررسی کرد. دانش سبک‌شناسی هم با دو مختصه‌ی بسامدگیری و قیاس می‌تواند سنجه‌ی مناسبی برای بررسی هندسه‌ی تصویرهای شعری باشد. پژوهش حاضر که به شیوه‌ی کمّی ـ آماری و با ...  بیشتر

بلاغت فارسی
کاربردهای بلاغی طنز و شوخ طبعی در اشعار جلال بقایی نایینی

علیرضا بافرانی

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403، صفحه 21-31

https://doi.org/10.30473/prl.2025.73502.2152

چکیده
  جلال بقایی نایینی یکی از شاعران کلاسیک معاصر است که عمده شهرتش را مدیون قطعه های طنزآمیزش است. او با طبع وقاد و روحیه ظریف خود ، در پی آن است تا با شرایط خفقان و سانسور جامعه ایران در پیش از انقلاب، به مبارزه برخیزد. از این روی به شکلی رندانه و هنرمندانه ، طنز و بلاغت آن را در خدمت اصلاح جامعه ی زمانه ی خود در می آورد. حکومت و نهادهای وابسته ...  بیشتر

بلاغت فارسی
مفهوم‌سازی نگاشت‌ جاودانگی در اشعار صائب تبریزی بر اساس نظریة استعارة مفهومی لیکاف و جانسون

مهدی حیدری

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.73155.2150

چکیده
  جاودانگی و عمر ابدی از مباحث رایج ادب فارسی به‌ویژه ادب عرفانی است. در عصر صفوی شاعران به دلیل گرایش به زبان مردم، استعاره‌های مفهومی فراوانی را جهت تبیین مضمون‌های انتزاعی از جمله جاودانگی به کار گرفتند. استعاره‌های مفهومی یا شناختی بنابر نظریة لیکاف و جانسون بر مبنای تجربه‌های حسی و حرکتی آدمی و برای تبیین ذهنیت‌های او به طور ...  بیشتر

بلاغت فارسی
زیبایی‎ شناسی اسلوب تقدیم و تأخیر در اشعار عربی سعدی با تکیه بر معناشناسی نحوی

محمّدحسین موحّد؛ امیر مقدم متقی؛ صفا کاظمیان مقدم

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.72459.2141

چکیده
  از مؤلّفه‌هایی که میان نوشته‌های ادبی تمایز آفریده و تباین پرجلوه‌ای میان آنان رقم زده، میزان بهره‌وری متن از اسلوب‌های هنری درون‌متن می‌باشد. با آن که سعدی بیشتر اشتهار خویش را وامدار چکامه‌های کم‌نظیر پارسی‌اش است، امّا سروده‌های عربی او نیز از گستره غنای ادبی به دور نمی‌باشد. با این حال، اظهارات ضدّ و نقیضی در این رابطه ...  بیشتر

بلاغت فارسی
طرح و تحلیل چند مضمون کم یابِ بلاغی در متون تفسیری و عرفانی فارسی

آذر سالاروند

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.73489.2153

چکیده
  بلاغت از ارکان مهم و غیرقابل انکار ادبیات است و متن ادبی بدون در نظر گرفتن ویژگی‌های بلاغی، تاثیر و انگیزش چندانی در خواننده ایجاد نمی‌کند. نویسندگان متون برجسته ی تفسیری و عرفانی عموما با علوم ادبی و بویژه دانش بلاغت آشنایی داشته و گاه در لابلای آثار خود به برخی از اسرار نهفتۀ این دانش، اشاراتی لطیف و ظریف داشته‌اند که از آن میان ...  بیشتر

بلاغت فارسی
تحلیل انتقادی غرابت استعمال در عیوب فصاحت

احمد آریان؛ احمد گلی؛ رحمان مشتاق مهر

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.73027.2148

چکیده
  چکیدهغرابت در لغت به معنی آشکار نبودن و نامأنوس بودن آن در استعمال است که اکثر علمای بلاغت آن را از عیوب فصاحت دانسته‌اند. قدیمی‌ترین کتابی که در بلاغت اسلامی از غرابت، سخن به میان آورده و عدم استعمال آن را یکی از شروط فصاحت نامیده، الایضاح خطیب قزوینی است و از آن به بعد در طی تاریخ مدرسی شدن بلاغت، این اصول تاکنون رعایت می‌شود؛ اما ...  بیشتر

بلاغت فارسی
نظام‌مندی مفهوم استعاری «غم» در سروده‌های سهراب سپهری و فدریکوگارسیا لورکا بر پایۀ نظریۀ زبان‌شناسی شناختی

اکرم نعیمی؛ شاهرخ حکمت؛ محسن ایزدیار

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.72941.2146

چکیده
  تحلیل‌های مختلفی که در دهه‌های گذشته برای واکاوی استعاره از سوی زبان‌شناسان صورت گرفت، مفهوم تازه‌ای از آن را با عنوان استعارۀ مفهومی مطرح نمود تا تمایز آشکار آن با تعاریف سنتی نشان داده شود. استعاره‌های سنتی بیشتر بر فرم و ظاهر تأکید دارند اما استعاره‌های مفهومی بر مفاهیم پنهان و تصویرسازی‌ها در چارچوب معناشناسی شناختی شکل ...  بیشتر

بلاغت فارسی
تحلیل بلاغی تشبیه در قصاید خاقانی

حسین اتحادی

دوره 9، شماره 2 ، اسفند 1403

https://doi.org/10.30473/prl.2025.72470.2140

چکیده
  برخی از شاعران زبان فارسی، تمایل بیشتری به آرایش کلام و پیچیده گویی داشته‌اند. در این میان، خاقانی شروانی را سرآمد این گروه از شاعران دانسته‌اند. رویکرد زیاد خاقانی به ایراد معانی تازه و ابداع تصاویر دور از ذهن، و همچنین علاقه به پیچیده‌گویی، موجب شده تا در مواردی نقص‌ها و سستی‌هایی وارد کلامش‌گردد. پژوهش حاضر که به روش توصیفی-تحلیلی ...  بیشتر